W 1968 brał udział w wydarzeniach marcowych. W 1976 podpisał się pod Listem 101 przeciwko projektowi zmian w Konstytucji PRL. Współpracował z Komitetem Obrony Robotników i Komitetem Samoobrony Społecznej „KOR”, zajmował się dystrybucją wydawnictw drugiego obiegu. W 1980 uczestniczył w strajkach sierpniowych, wstąpił do „Solidarności”. Był członkiem zarządu komisji zakładowej związku na UWr, członkiem prezydium zarządu Regionu Dolny Śląsk i delegatem na I Krajowy Zjazd Delegatów w Gdańsku. Został zatrzymany w nocy wprowadzenia stanu wojennego, następnie internowany do dnia 4 grudnia 1982. Po zwolnieniu udzielał się nadal w opozycji, m.in. jako publicysta niezależnego pisma „Obecność” i współpracownik Władysława Frasyniuka.

W 1989 dołączył do wrocławskiego Komitetu Obywatelskiego. W 1990 był współzałożycielem partii ROAD, następnie do połowy lat 90. działał w Unii Demokratycznej i Unii Wolności.

W 2015, za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, za osiągnięcia w pracy naukowo-badawczej, dydaktycznej i społecznej, prezydent Bronisław Komorowski odznaczył go Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia PolskiPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 3 marca 2015 r. o nadaniu orderów i odznaczeń ()..