Podstawowym sposobem zapisu nazwy w tym okresie był zapis od prawej do lewej: ゼカヒマ pismem katakana (na burcie) i ぜかいま pismem hiragana (na rufie). Obecnie znaki zapisywane są od lewej do prawej: マヒカゼ i まいかぜ, taki zapis też spotykany był na lewej burcie. Nazwa w kanji: 舞風 – niszczyciel japońskiej Cesarskiej Marynarki Wojennej typu Kagerō z czasów drugiej wojny światowej. Zatopiony 17 lutego 1944 roku przez amerykańskie okręty w bitwie koło Truk.
Budowa
„Maikaze” był osiemnastym – przedostatnim okrętem z serii japońskich niszczycieli typu Kagerō. Były to duże niszczyciele, przystosowane do działań oceanicznych, o wyporności pełnej około 2600 ton, silnie uzbrojone w sześć dział kalibru 127 mm w dwudziałowych wieżach oraz 8 wyrzutni bardzo skutecznych torped kalibru 610 mm.
„Maikaze” należał do drugiej grupy tych niszczycieli, która została zamówiona w ramach programu finansowego z 1939 roku. Nadano mu numer budowy 114. Nazwa „Maikaze” znaczy: „tańczący wiatr”, „tornado”.
Stępkę pod budowę okrętu położono 22 kwietnia 1940 roku w stoczni Fujinagata w Osace, kadłub wodowano 15 marca 1941 roku, a okręt wszedł do służby 15 lipca 1941 roku.