W okresie rozbiorów Kupiatycze znalazły się w zaborze rosyjskim (od 1795 r. ujezd piński, gubernia mińska). W 1817 r. monaster kupiatycki został zamknięty, a cerkiew monasterska stała się świątynią parafialną. Po likwidacji przez władze rosyjskie unii na ziemiach zabranych świątynia ponownie stała się prawosławną. Przy cerkwi działała rządowa szkółka dla dzieci wiejskich.

W 1894 r. na miejscu starej świątyni wzniesiono nową pod wezwaniem św. Mikołaja Cudotwórcy, istniejącą do dziś. Wierni zwracali się także z prośbą o zwrot ikony Matki Bożej, jednak odmówiono im tego.

Po I wojnie światowej wieś znalazła się w granicach Rzeczypospolitej Polskiej, a po II wojnie światowej w obrębie BSRR.

Współczesność Obecnie wieś jest ośrodkiem rolnictwa i agroturystyki. Leży na terenie gospodarstwa rolnego „Paczapawa” (ААТ „Пачапава”), które jest częścią agroholdingu „Maczuliszczy” („Мачулішчы”)

Przypisy

Linki zewnętrzne

Kupiatycze w Wikimapii Kupiatycze na mapie BelarusCity.net Galeria zdjęć drewnianej cerkwi św. Mikołaja Cudotwórcy w Kupiatyczach Kupiatycze na radzima.org Pogoda w Kupiatyczach

Kategoria:Wsie w rejonie pińskim Kategoria:Wsie duchowne I Rzeczypospolitej (województwo brzeskolitewskie)