Już z tego powodu ten dziwaczny film jest swego rodzaju kamieniem milowym”.

Eric Hynes na łamach magazynu „Time Out” stwierdzał:

Film Majewskiego to olśniewająca klasa mistrzowska w kompozycji wizualnej. Jego wspaniałość najlepiej docenić w pojedynczych obrazach – jeźdźcy wyłaniający się z mlecznej mgły, mieszkańcy miasta podczas tańca na zielonym wzgórzu, para wstająca w porannym cieniu – nawet gdy dzieło ostatecznie łączy się w zaskakująco poruszający finał.

Innego zdania był Neil Young, który na łamach „The Hollywood Reportera” ocenił analizę twórczości Bruegla jako „wątpliwą” („sam malarz zbyt często musi bez ogródek przedstawiać swoją symbolikę”). Young ironizował, że film Majewskiego „ma w sobie zbyt wiele sztampowej europejskości, by odnieść komercyjny sukces. Sprzedaż DVD, najlepiej w pakiecie z książką, która go zainspirowała, może okazać się bardziej lukratywna, szczególnie w sklepach muzealnych”. Recenzentka „Philadelphia Inquirer” Carrie Rickey argumentowała, że „Jako historia sztuki film jest znakomity. Jako film jest dydaktyczny i fotogeniczny – ale nie kinowy”.