W latach 60., w Takamori w prefekturze Nagano w Japonii, w Alpach Japońskich, założył małą wspólnotę chrześcijańską, poświęconą modlitwie, pracy w polu i spotkaniom z wyznawcami innych religii, zwłaszcza z buddystami zen. Nazwał ją sōan - japońskie słowo będące odpowiednikiem indyjskiego aśramu. O. Oshidzie chodziło o stworzenie miejsca szczerej otwartości na drugiego, bez zakładania masek, bez posiadania dóbr i szczególnych planów na przyszłość. Sprzyjać temu miało życie w prostocie i wyciszeniu, do czego każdego ranka o godzinie szóstej wprowadzało półgodzinne siedzenie w ciszy, po którym następowało recytowanie psalmów i Eucharystia.
W swych licznych książkach, a także w konferencjach i publikacjach, promował chrześcijańską prostotę życia inspirowaną wrażliwością zen. Wrażliwość ta cechowała się nastawieniem na kontemplację rzeczywistości tak, aby doświadczać jej nie za pośrednictwem pojęć, które często mogą deformować jej odbiór.
To skupione, wyciszone nastawienie na rzeczywistość wokół nas może, według o. Oshidy, prowadzić do szczególnie głębokiego spotkania z Chrystusem. W jednej z konferencji o. Oshida opisał przeżycie jednej z mniszek buddyjskich po uczestnictwie w Eucharystii w kaplicy sōanu w Takamori:
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Japońscy duchowni katoliccy Kategoria:Japońscy dominikanie Kategoria:Urodzeni w 1922 Kategoria:Zmarli w 2003