W Japonii mianem cesarzowej określa się , bądź .

W latach 593–770, Japonią władało sześć kobiet, a dwie kolejne rządziły we wczesnym okresie nowożytnym (era Edo, 1603–1868). Mimo iż panowało osiem cesarzowych, ich następców najczęściej wybierano spośród mężczyzn należących do cesarskiego rodu. Po wielu wiekach w 1889 roku, panowanie kobiety na tronie japońskim zostało oficjalnie zabronione.

Lista japońskich cesarzowych Cesarzowe-władczynie Jingū (206–269), legendarna cesarzowa; Suiko (554-628), pierwsza historyczna cesarzowa Kōgyoku (594-661), panowanie 642–645 Kōgyoku (594-661), panowanie 655–661 (jako cesarzowa Saimei) Jitō (645-702), panowanie 690–697 Gemmei (661-721), panowanie 707–715 Genshō (680-748), panowanie 715–724 – formalnie cesarzowa Hidaka Shōtoku (718-770), panowanie 749–758 (jako cesarzowa Kōken) Shōtoku (718-770), panowanie 764–770 Meishō (1624-1696), panowanie 1629–1643 Go-Sakuramachi (1740-1813), panowanie 1762–1771