Krótko po 22 kwietnia 1179 Amalryk został mianowany konstablem Jerozolimy. W 1180 Gwidon poślubił owdowiałą starszą siostrę Baldwina IV – Sybillę i w 1186 został królem Jerozolimy. Amalryk razem z bratem walczył w bitwie pod Hittin w 1187 i po przegranej razem z bratem trafił do niewoli. W 1194 po bezdzietnej śmierci Gwidona został królem Cypru jako Amalryk I. Koronowany został w Nikozji, 22 września 1197. Po śmierci żony Eschiwy, w październiku poślubił Izabelę, przyrodnią siostrę Sybilli i Baldwina IV, ówczesną królową Jerozolimy. Poprzez to małżeństwo Amalryk został królem Jerozolimy i został koronowany w Akce, w styczniu 1198.
W 1198 zawarł 5-letni pokój z muzułmanami, wykorzystał walkę brata i synów Saladyna o władzę i ziemie Saladyna. Pokój został złamany przez obie strony, ale w 1204 został odnowiony na kolejne 6 lat.
Amalryk zmarł w wyniku przejedzenia się rybą na krótko przed swoją drugą żoną - Izabellą. Możliwe, że został otruty. Został pochowany w katedrze Św. Zofii w Nikozji. Cypr trafił w ręce jego najstarszego syna, którego miał z Eschiwą.