Herodot wspomina również o związku tragedii z tyranią Klejstenesa w Sykionie, co sugeruje, że pierwsze formy tragedii narodziły się na Peloponezie i stamtąd przeniknęły do Aten.
W Atenach pierwsza tragedia została wystawiona w 534 roku p.n.e. przez Tespisa podczas rządów tyrana Pizystrata, który zreorganizował i rozszerzył kult Dionizosa. Pizystrat wprowadził Dionizje Miejskie jako święto państwowe, a na stokach Akropolu zbudował świątynię Dionizosa Eleuteryjskiego. Jednak dokładne przejście od religijnych improwizacji do wykształconej formy tragedii znanej z dzieł Ajschylosa, Sofoklesa i Eurypidesa pozostaje niejasne. Kontrowersje dotyczą także etymologii słowa „tragedia”, które w języku greckim oznacza „pieśń kozła”. Arystoteles łączy to określenie z satyrami i dramatem satyrowym, co może wskazywać na związek między genezą tragedii a obrzędami związanymi z kultem Dionizosa.
Podejście etnologiczne thumb|left|350px|Taniec rytualny w maskach (Kamerun)