Do VIII lub IX wieku relikwie świętego znajdowały się w Vittimulo. W 906 kościół zniszczyli Saraceni, a szczątki przeniesiono do benedyktyńskiego opactwa św. Andrzeja w Novalesa (wł. Abbazia di Novalesa). Jako że oba miasta znajdowały się przy jednej z głównych dróg Alp Kotyjskich (Via Francisca) w obawie przed kolejną inwazją koczowników mnisi uciekli do Turynu zabierając relikwie Sekundusa wraz z innymi relikwiami świętych i rękopisami starożytnych znajdując schronienie w kościele świętych Andrzeja i Klemensa. W 990 roku powrócili do Novalesa, przekazując głowę świętego biskupowi Panteio w Ventimiglia, która przechowywana jest i nadal czczona w miejscowej katedrze. Cząstkę z tego Panteio przekazał do Susy k. Novalesy, jako dowód wdzięczności dla legata papieskiego za poświęcenie kościoła Świętej Maryi znajdującego się w okolicy zbezczeszczonego przez Saracenów klasztoru. Reszta szczątków Sekundusa pozostała w Turynie i znajduje się pod ołtarzem w turyńskiej katedrze św. Jana Chrzciciela.
W 1505 roku wybudowano w katedrze Vintimiglia ołtarz na cześć świętego i gdy w 1579 panowała w mieście i okolicy wielka epidemiaPrawdopodobnie chodzi o dżumę, która nawiedziła Europę w XVI-XVII wieku., społeczeństwo modląc się za jego wstawiennictwem uwolniło się od niej.