W toku służby „Tenryū” wzmacniano jego uzbrojenie przeciwlotnicze, z uwagi na rosnące zagrożenie ze strony lotnictwa, lecz w zakresie szczegółów publikacje podają rozbieżne informacje. Najpierw w lipcu 1937 roku dodano dwa przeciwlotnicze wkm-y kalibru 13,2 mm Typ 93, na stanowiskach po bokach pierwszego kominaTak . W niektórych publikacjach brak jest informacji o zamontowaniu wkm-ów 13,2 mm, lecz podają, że we wrześniu 1937 roku zamieniono 2 km-y 6,5 mm na km-y 7,7 mm () lub zainstalowano nieznaną liczbę km-ów Typ 92 7,7 mm ( – jednakże w źródle tym jest też wzmianka o późniejszym zdjęciu wkm-ów 13,2 mm, które okręt musiał wobec tego posiadać).. Według podstawowej publikacji monograficznej poświęconej japońskich krążownikom, na przełomie 1940 i 1941 roku, przed rozpoczęciem działań na Pacyfiku, w miejsce wkm-ów ustawiono dwa podwójne stanowiska działek przeciwlotniczych kalibru 25 mm Typ 96, a nadto zdemontowano działo przeciwlotnicze kalibru 76,2 mmTak . Według , w październiku 1940 roku zastąpiono działo plot. 76 mm przez trzy(!) podwójne stanowiska działek 25 mm (łącznie 6 działek). Według natomiast , wkm-y zastąpiono przez 4 działka 25 mm dopiero 23-27 lutego 1942 roku, a okręt posiadał armatę plot. 76,2 mm przynajmniej do października 1942 roku lub do końca..