Przewidziano dla nich pływające miny Nr 1 B, nietypowej konstrukcji, które miały być stawiane na kursie nieprzyjacielskich okrętów – dwie takie miny były połączone 100-metrową liną, którą powinien zaczepić okręt, przyciągając miny do kadłuba. We wrześniu 1942 roku faktycznie zwiększono możliwość przenoszenia min do 56. Według niektórych autorów, 3 stycznia 1942 roku zamontowano na „Tenryū” w bazie Truk dwa miotacze bomb głębinowych i dwie zrzutnie takich bomb, czego brak jest potwierdzenia w innych publikacjach.
Służba Służba w latach 1919–1935 thumb|„Tenryū” w latach 20., z masztem palowym Po wejściu do służby 20 listopada 1919 roku „Tenryū” został przydzielony do bazy morskiej w Kure i od 1 grudnia służył jako okręt flagowy 2. Eskadry (Flotylli) Niszczycieli 2. Floty (zastępując krążownik „Chikuma”)Niszczyciele były organizowane w czterookrętowe dywizjony (jap. kuchikutai, ang. DesDiv, destroyer division), a cztery (zazwyczaj) dywizjony tworzyły eskadry, tłumaczone też jako flotylle (jap. suirai-sentai, ang. DesRon, destroyer squadron lub flotilla). .. Od 29 sierpnia do 10 września 1920 roku wraz ze swoją eskadrą, a także 1. Eskadrą i bliźniaczym krążownikiem „Tatsuta”, odbył rejs wzdłuż dalekowschodnich wybrzeży Rosji. 18 kwietnia 1921 roku w charakterze lidera 2.