Pragnąc rozszerzyć zakres działania przedsiębiorstwa o produkcje dla lotnictwa cywilnego, McDonnell doprowadził w 1967 do połączenia swojego przedsiębiorstwa z Douglas Aircraft Company. Powstały w ten sposób koncern McDonnell Douglas, nie zaprzestając produkcji samolotów pasażerskich DC-8 i DC-9, podjął prace na konstrukcją maszyny szerokokadłubowej, których efektem był DC-10, powstały w 1970. W wyniku fuzji powstała także przedsiębiorstwo filialne: McDonnell Douglas Astronautics z siedzibą w kalifornijskim mieście Huntington Beach, produkująca m.in. rakiety nośne Delta oraz współpracująca z NASA. W 1997 McDonnell Douglas połączył się z koncernem Boeing, który faktycznie wchłonął konkurenta.

Postać McDonnell był nie tylko innowatorem w dziedzinie lotnictwa, ale także nieortodoksyjnym przedsiębiorcą, stosując już w latach 50. metody działania biznesowego, które stały się powszechne dopiero w późniejszym okresie XX w. Swoich pracowników uważał za „kolegów z drużyny”, a nie podwładnych. „Pan Mac” – jak go nazywano – był życzliwym i lubianym przez załogę szefem, który stworzył, obowiązujący w przedsiębiorstwie, dziewięciopunktowy „Kodeks postępowania etycznego”.