thumb|300px Wyrównanie histogramu – metoda przetwarzania obrazów. Polega na poprawianiu kontrastu analizowanego obrazu z wykorzystaniem jego histogramu.
Omówienie Metoda ta wpływa na powiększenie globalnego kontrastu obrazów, szczególnie gdy wykorzystywany sygnał opisujący obraz jest reprezentowany przez wartości z niewielkiego zakresu. Poprzez rozciągnięcie tych wartości na szerszy zakres, natężenia mogą być lepiej dystrybuowane na histogramie. Pozwala to zwiększyć kontrast we fragmentach o jego niskim poziomie.
Metoda jest użyteczna w obrazach z wyraźnym podziałem na tło i pierwszy plan, takimi, że barwa obu jest albo jasna albo ciemna. W szczególności, może prowadzić do skuteczniejszego obserwowania struktur kostnych w diagnostyce rentgenowskiej oraz do dokładniejszego prezentowania szczegółów na zdjęciach prześwietlonych lub niedoświetlonych. Kluczowymi walorami metody są jej prostota oraz odwracalność. Jeśli funkcja wyrównania histogramu jest znana, wtedy oryginalny histogram może być odzyskany.
Wadą metody jest fakt, że nie rozróżnia sygnału od szumu, co może spowodować wzrost wartości szumu, przy jednoczesnym zmniejszeniu widoczności właściwego sygnału.