kupno zarekomendował mu jego przyjaciel, Mushanokoji. Obraz wypłynął z Francji na pokładzie parowca Binna 21 maja 1920 i przybił do Japonii ok. 12 grudnia tego samego roku. Na początku 1921 dzieło zostało pokazane po raz pierwszy na dwóch krótkich wystawach, spotykając się, zwłaszcza na drugiej wystawie w Osace, z przychylnym przyjęciem zwiedzających. Na dalszych losach obrazu zaciążyły wielkie ramy, w które był oprawiony. Podczas wystawy w galerii Shinanobashi obraz z powodu ciężkich ram spadł ze ściany, ramy połamały się, a oburzony Yamamoto postanowił już nigdy więcej nie wystawiać dzieła. Te same ramy miały związek z dalszymi, tragicznymi, jak się miało okazać, dziejami obrazu. Yamamoto bardzo się niepokoił o swój obraz pod koniec II wojny światowej, zwłaszcza w obliczu ciężkich bombardowań. Zwrócił się do banku w Osace z prośbą o przechowanie dzieła w jego podziemiach. Bank odmówił, tłumacząc, iż z powodu panującej w nich wilgoci obraz mógłby ulec zniszczeniu. W tej sytuacji kolekcjoner postanowił zatrzymać dzieło w swojej rezydencji w Uchide (dzielnica Ashiyi). 11 maja, 5 i 15 czerwca oraz 5-6 sierpnia Ashiya stała się celem bombardowań lotnictwa amerykańskiego. W ich następstwie ponad 2800 domostw uległo całkowitemu lub częściowemu zniszczeniu, a życie straciło 89 osób.