Wioślarz Sportem zainteresował się w okresie szkolnym. Pasjonował się głównie sportami wodnymi. Pod koniec 1920 roku związał się z AZS Warszawa. Przez całą karierę zawodniczą reprezentował barwy tego klubu. Był mistrzem Polski w czwórce ze sternikiem (1923–1925) oraz w ósemce (1925–1927). W roku 1924 był akademickim mistrzem świata w czwórce ze sternikiem. W 1925 z Henrykiem Niezabitowskim, Lucjanem Kulejem, Władysławem Nadratowskim zwyciężył w regatach akademickich w Pawii. Trzykrotnie startował w mistrzostwach Europy w latach 1925–1927, zdobywając brązowy medal (1927) w ósemce. Na letnich igrzyskach olimpijskich w Amsterdamie zajął czwarte miejsce w ósemce z Józefem Łaszewskim, Andrzejem Sołtanem, Januszem Ślązakiem, Stanisławem Urbanem, Marianem Wodzińskim i Jerzym Skolimowskim. Czynne uprawianie sportu zakończył w 1929 r., zdobywając brązowy medal na mistrzostwach Polski w czwórce bez sternika.