Ulica Archidiakońska – ulica w Lublinie. Ulica z jednej strony otwiera się na plac Po Farze a z drugiej na ulicę Złotą. Została wytyczona wraz z innymi ulicami Starego Miasta. Do 1990 roku, w okresie PRL, nosiła nazwę Wincentego Pola.
Historia nazwy Swoją nazwę ulica zawdzięcza urzędowi archidiakona lubelskiego. W miejscu obecnego Domu Opieki im. Wiktorii Michelisowej stał niegdyś drewniany dom archidiakona.
Historia ulicy Pierwsze osadnictwo Najwcześniejsze fazy osadnictwa przy obecnej ulicy Archidiakońskiej można umiejscowić w neolicie. Wówczas cała północno-wschodnia część wzgórza staromiejskiego zamieszkana była przez przedstawicieli kultury pucharów lejkowatych. Przy Archidiakońskiej 6 znaleziono pozostałości jam zasobowych, gdzie przetrzymywane były zarówno zapasy żywności jak i gliniane naczynia.
Od średniowiecza do XIX w. Rozwój właściwego ośrodka grodowego, datowany od ok. VIII wieku n.e., przynosi nowe informacje odnośnie do ulicy. Istnienie grodu warownego na wzgórzu staromiejskim uwarunkowało późniejszy kształt ulicy Archidiakońskiej, ponieważ mniej więcej wzdłuż niej przebiegały niegdyś umocnienia grodowe.