Louis Bouyer (ur. 17 lutego 1913, zm. 22 października 2004) – francuski teolog specjalizujący się w studiach liturgicznych. Jeden z promotorów odnowy liturgicznej doby II soboru watykańskiego.
Życie i teologia Życiorys Urodził się 17 lutego 1913 roku w Paryżu. Wychowany w rodzinie protestanckiej tradycji reformowanej, zbliżonej do francuskiego luteranizmu i poszukującej korzeni chrześcijaństwa. W wieku jedenastu lat stracił matkę. Jej śmierć skłoniła go do zainteresowania się filozofią i teologią. Studiował w Institut Protestant w Paryżu, poznając życie liturgiczne różnych wspólnot: katolickich, anglikańskich, prawosławnych. Za pośrednictwem o. Lwa Gilleta, eks-benedyktyna, rektora parafii prawosławnej Saint-Genviève, poznał teologię liturgii Dom Odo Casela, zaznajomił się też z myślą Władimira Sołowjowa, Siergieja Bułgakowa i Pawła Fłorienskiego oraz Władimira Łosskiego. Odwiedzał też benedyktyńskie opactwo św. Wandrille’a z Fontenelle w Normandii, gdzie poznał książki Dom Marmiona. Następnie studiował w Strasburgu, gdzie odkrył dla siebie myśl Johna Henriego Newmana. Zaprzyjaźnił się tam z wykładowcą biblistyki Oscarem Cullmanem.