Zapadał zmrok, jego zapasy tlenu kończyły się, dodatkowo Hall miał objawy ślepoty śnieżnej. Kierownik wyprawy Aleksander Abramow polecił Szerpom pozostawić bliskiego śmierci Halla, schodzić na dół do obozu i ratować własne życie. Jakiś czas później opublikowano wiadomość o śmierci wspinacza.
Jednak następnego dnia, o 7 rano (12 godzin później) grupa wspinaczy podążająca w kierunku szczytu odnalazła Lincolna żywego na wysokości 8530 m. W skład grupy wchodzili Daniel Mazur – lider grupy (USA), Andrew Brash (Kanada), Myles Osborne (Anglia) oraz Jangbu Sherpa (Nepal). Myles Osborne tak opisuje tę scenę tuż pod Drugim Uskokiem:
„Na lewo od ścieżki, ok. pół metra od krawędzi 3-kilometrowej przepaści siedział człowiek. Żywy, przytomny, siedział ze skrzyżowanymi nogami, zajęty zmienianiem koszuli. Miał rozpięty do pasa kombinezon, ramiona wyjęte z rękawów, nie miał czapki, rękawic, ani gogli przeciwsłonecznych, nie miał maski ani butli tlenowej, regulatora, czekana, ani śpiwora, ani materaca, bez jedzenia i picia. 'Wyobrażam sobie, że jesteście zaskoczeni widząc mnie tu’ – powiedział. Cała sytuacja była dla nas całkowicie nieprawdopodobna. Oto jest człowiek z krwi i kości, który spędził noc bez tlenu, sprzętu i odpowiedniego ubrania na wysokości 8600 m.