Pod koniec roku ukończone były mury fundamentów i przyziemia, a także budynek gospodarczy. Roboty wznowiono w kwietniu 1935 roku. W lecie gotowy był dach, a jesienią przeprowadzono prace wykończeniowe. Rozpoczęto sprowadzanie wyposażenia. W styczniu 1936 przywieziono żelazne łóżka, pościel oraz zastawę. Sprzęty drewniane wykonano na miejscu. Część sprzętu podarowało Towarzystwo Przyjaciół Huculszczyzny. Już w lutym tego roku schronisko było zagospodarowane na tyle, by móc oferować noclegi. Ostateczny koszt budowy wyniósł 35 tys. zł, a więc przekroczył szacunki o 40%.
Oficjalne otwarcie miało jednak miejsce niemal rok później, bo 24 stycznia 1937 roku, a było częścią obchodów 30-lecia istnienia Towarzystwa. Wśród zaproszonych gości był Aleksander Bobkowski, wiceminister komunikacji, a także przedstawiciele organizacji turystycznych i społecznychSprawozdanie Wydziału KTN za rok 1936/7 Lwów 1937 str 4 i n.. Podczas tej samej uroczystości, poświęcenia budynku dokonał o. Cyryl, dominikanin, a wcześniej członek KTN. Obiektowi nadano imię Zygmunta Klemensiewicza, zasłużonego działacza Towarzystwa.