Architektura Pozostałości schroniska (2005)|thumb|left|250 px Obiekt na Maryszewskiej miał nietypową budowę. W stosunku do podstawy o wymiarach 13,1 na 10,1 m, był dość wysoki (14,8 m). Wiązało się to z planami rozbudowy schroniska na boki. Drewniano-ceglana konstrukcja wznosiła się na wapienno-cementowym fundamencie i podmurowaniu. By uniknąć niepotrzebnej utraty ciepła, zewnętrzne drzwi i okna były podwójne. Wyposażenie schroniska wykonano w stylu huculskim.
Na parterze znajdowała się jadalnia oraz dwa pokoje noclegowe. Cały budynek otoczony był gankiem. Na pierwszym piętrze mieściło się sześć dalszych sypialni. Kolejne trzy mieściły się na poddaszu. Łącznie w schronisku oferowało 57 łóżek. Na każdym piętrze znajdowała się toaleta, umywalnia, oraz natryski. Wodę doprowadzano wodociągiem grawitacyjnym (źródło wody znajdowało się 230 metrów od schroniska i 30 m powyżej niego). Wodę ogrzewano w bojlerze, wykorzystującym ciepło pieca;