Zarówno pierwsza, jak i druga strefa, powinny być wyłączone z obliczeń w bieżącym kroku, ponieważ zmiany stanu komórek w nich nie są oczekiwane i nie mogą nastąpić. Dla zaznaczonej na rysunku 2 komórki w stanie przejściowym pokazano strzałkami przekazanie istotnej informacji do jej otoczenia. Więc w bieżącym kroku tylko 6 komórek w strefie (c) będzie uczestniczyć w obliczeniach.
220px|noframeRys. 2
Wykorzystanie FCA, zamiast konwencjonalnych automatów komórkowych, daje możliwość redukcji czasu obliczeń w modelu 2D, ale jest szczególnie widoczne w 3D CA, ponieważ istotne obszary przestrzeni są wyłączone z obliczeń w każdym kroku czasowym i tylko cienka warstwa uczestniczy w obliczeniach. W klasycznych CA każdy krok wymaga praktycznie tych samych nakładów i czas jego wyznaczenia w ciągu całej symulacji pozostaje bez zmian. Natomiast czas obliczeń w jednym kroku FCA zależy od liczby uczestniczących w obliczeniach komórek i zmienia się w szerokim zakresie, zawsze pozostając małym ułamkiem w porównaniu do czasu obliczeń jednego kroku w klasycznych CA.