Aleksander Izdebski (ur. w Żytomierzu, zm. 5 listopada 1977 w Londynie) – oficer broni pancernych Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej i Polskich Sił Zbrojnych, mianowany pułkownikiem przez władze II RP na uchodźstwie.
Życiorys Po maturze studiował na I Kursie Dońskiego Instytutu Handlowego. W 1917 r. został wcielony do Huzarów Czernigowskich. W grudniu 1917 r. wstąpił do Polskiego batalionu strzelców w Rostowie nad Donem. Od lutego 1918 r. do sierpnia 1919 r. służył w 2 szwadronie 14 pułku ułanów jazłowieckich.
W październiku 1919 r. ukończył kurs podoficerski kawalerii w Przemyślu. Od listopada 1919 r. kontynuował naukę w Szkole Podchorążych Piechoty, a następnie w Szkole Podchorążych Kawalerii. W maju 1920 r. otrzymał przydział do 5 pułku strzelców konnych na stanowisko dowódcy plutonu. Dwa tygodnie przed zawieszeniem broni został mianowany dowódcą szwadronu.