W ten sposób łączna grubość płyt na linii wodnej wynosiła 610 mm, co jest określane jako największy pancerz zastosowany w całej historii budownictwa okrętowego, choć nie były to jednorodne płyty (dla porównania: pancerniki typu Duilio miały jednorodny pancerz stalowy grubości maksymalnej 508 mm). Aby zapobiec penetracji wnętrza okrętu przez odłamki, wewnętrzna powierzchnia pasa pancernego wyłożona była warstwą teczyny. Identyczną konstrukcję miała gródź pancerna zamykająca cytadelę od przodu, nieco mniejsze grubości płyty tylnej grodzi. Długość cytadeli wynosiła 33,5 m (32% całkowitej długości okrętu).
Znajdujące się poza obrębem cytadeli części dziobowa i rufowa przykryte były pokładem pancernym grubości 76 mm, znajdującym się 1,8 m poniżej linii wodnej, co zabezpieczało go dodatkowo przed przebiciem przez płasko lecące pociski. Dla zwiększenia pływalności w przypadku zalania części pomieszczeń poza obrębem cytadeli, część pomieszczeń powyżej pokładu pancernego wypełniona była korkiem.