Edward Białoskórski herbu Abdank (ur. 1799 w Rychcicach powiat Drohobycz, zm. 1881 w Jurkowice) – rosyjski wojskowy i urzędnik, syn Kiliana Jana Białoskórskiego i Emilii z Bielskich. Zdeklarowany lojalista wobec Rosji carskiej.
thumb|245px|Grób Edwarda Białoskórskiego na cmentarzu parafialnym w Klimontowie
Służba w armii rosyjskiej Po ukończeniu gimnazjum we Lwowie w 1818 roku wstąpił do armii rosyjskiej jako junkier do charkowskiego pułku dragonów. W 1819 przeniesiony w stopniu praporszczika do sztabu generalnego. W czasie wojny rosyjsko - tureckiej 1828–1829 przydzielony do 4 dywizji ułanów, a następnie do 4 rezerwowego korpusu kawalerii. Odznaczył się w walkach pod Kulewiczami i Jenibazarem. W czasie oblężenia Silistrii został kontuzjowany. Od 1830 przydzielony do oddziału geodezyjnego na terenie Mołdawii i Wołoszczyzny. Organizator wielkich manewrów wojskowych pod Kaliszem w 1835 roku za które otrzymał podziękowanie cesarskie. Od 1836 roku pomocnik naczelnika wojennego guberni kaliskiej. W latach 1841–1844 naczelnik wojenny guberni kieleckiej.