3 maja 1943 został awansowany do stopnia majora. Po przemianowaniu 5 batalionu czołgów na 1 pułk ułanów krechowieckich, odpowiadał za szkolenie pancerne oddziału. W maju 1944 został przeniesiony na stanowisko dowódcy batalionu zapasowego czołgów, a we wrześniu wyznaczony na zastępcę dowódcy 7 pułku pancernego. W styczniu 1945 został jego ostatnim dowódcą. Na stopień podpułkownika został awansowany ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1946, lecz awans ten został ogłoszony kilka lat później. W lipcu 1946 wraz ze swoim pułkiem został skierowany do obozu Hardwick Hall w Środkowej Anglii. Po przekształceniu pułku w Dywizyjny Ośrodek Wyszkolenia Zawodowego, został dowódcą i jednocześnie komendantem obozu w Hardwick Hall.
W lutym 1949 został zwolniony z PSZ i osiadł w Mansfield. Podjął pracę w miejscowej fabryce. W 1964 został mianowany pułkownikiem. Do Polski powrócił w latach 70. XX w. i zamieszkał w Kutnie.