Grzbiet i stoki góry są w większości porośnięte lasem. Na stokach wspomnianego południowo-wschodniego grzbieciku w widłach źródłowych cieków Jaszczurówki, na wysokości ok. 610–680 m n.p.m., rozciąga się rozległa polana z zabudowaniami niewielkiego przysiółka Jaszczurowej, zwanego Polana. Pomiędzy Groniem a Magurką znajduje się jeszcze jeden szczyt 819 m, na mapach bezimienny. Radosław Truś w przewodniku „Beskid Mały” traktuje go jako Królewiznę.
Nazewnictwo Występująca na niektórych mapach nazwa Królewizna jest błędna. Od dawien dawna przez miejscową ludność szczyt ten nazywany był Magurką. Od 1954 r. dla odróżnienia od innych Magurek nazywany jest Magurką Ponikiewską. Magurka to nazwa pochodzenia wołoskiego, licznie występująca w całych Karpatach (nie tylko polskich). Pod taką też nazwą szczyt ten jest wymieniony w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego t. V (1884 r.): Magórka, góra lesista, wznosząca się na granicy gminy Ponikwi i Jaszczurowej… Pod koniec XIX kartografowie austriaccy wprowadzili na mapach błędną nazwę Królowa Wyżna. Jako nazwę szczytu potraktowali używaną przez miejscową ludność nazwę Królewizna oznaczającą zbocza Magurki od strony Kozińca, dawniej należące do królewszczyzny zatorskiej. Odróżniali je w ten sposób od zboczy Jaszczurowej Góry, które stanowiły własność szlachecką.