25 marca 1960 stanął na czele włoskiego rządu tworzonego przez Chrześcijańską Demokrację. Należał do prawicowego skrzydła partii, oponował przeciwko jakiejkolwiek współpracy z lewicą, otrzymywał natomiast poparcie od Włoskiego Ruchu Socjalnego (MSI), wywodzącego się z ruchu faszystowskiego. Fernando Tambroni wyraził zgodę na organizację kongresu krajowego MSI w Genui, mieście z tradycjami antyfaszystowskimi. Doprowadziło to do demonstracji w różnych miastach, a następnie do zamieszek. Krytykowany za podejmowane decyzje premier podał się do dymisji w lipcu tego samego roku. Pozostał posłem do Izby Deputowanych, zmarł pod koniec III kadencji.
Przypisy
Kategoria:Ministrowie spraw wewnętrznych Republiki Włoskiej Kategoria:Politycy Chrześcijańskiej Demokracji (Włochy) Kategoria:Politycy Narodowej Partii Faszystowskiej Kategoria:Premierzy Włoch Kategoria:Włoscy ministrowie (od 1946) Kategoria:Włoscy parlamentarzyści (od 1946) Kategoria:Włoscy prawnicy Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Zmarli w 1963 Kategoria:Ludzie urodzeni w Ascoli Piceno