Agnieszka Falkus (imię zakonne Stanisława Falkus), (ur. 21 stycznia 1901 w Starej Kuźni k. Halemby, zm. 27 stycznia 1945 w Mikołowie) – polska zakonnica ze Zgromadzenia Sióstr Boskiego Zbawiciela (salwatorianek), męczennica okresu II wojny światowej.
Życiorys Agnieszka Falkus urodziła się w 1901 w robotniczej rodzinie wielodzietnej jako szósta z szesnaściorga rodzeństwa pracownika huty cynku Huta Hugona, Franciszka i Marii z domu Kołodziej. Po pięciu dniach od urodzin, 26 stycznia 1901 została ochrzczona w parafialnym kościele Matki Bożej Różańcowej w Halembie. W swojej rodzinnej miejscowości Starej Kuźni uczęszczała do szkoły.
Mając 17 lat podjęła pracę domową u państwa Skutell w Lipinach, a następnie w szpitalu w Piaśnikach, w fabryce w Wirku, by w końcu pracować w kuchni zakonnej Salwatorianów w Krakowie. Dzięki ich znajomości trafiła 28 sierpnia 1928 do ich pokrewnego żeńskiego zgromadzenia Salwatorianek w Berlinie, gdzie w październiku 1930 złożyła pierwszą profesję zakonną przyjmując imię zakonne Stanisława. Po powrocie do Polski pracowała w Trzebini, Goczałkowicach-Zdroju, gdzie w 1936 złożyła śluby wieczyste a następnie w Krakowie. W 1939 trafiła do Mikołowa. Dzięki swoim zdolnościom, pracowitości i zmysłowi organizacyjnemu została wybrana zastępczynią przełożonej prowincjalnej.