Z gloriozą wspaniałą współżyje jako endofit promieniowca Saccharopolyspora gloriosae.
Badania przeprowadzone w rejonie Tamilnadu wykazały silną współzależność siedliskową między gloriozą wspaniałą a roślinami z gatunków: Cocculus hirsutus, Memecylon umbellatum, Scleria lithosperma, Stenosiphonium parviflorum i Maytenus heyneana.
Systematyka i zmienność Typ nomenklatoryczny Holotyp tego gatunku nie został wskazany. W 1983 holenderski botanik Dirk Onno Wijnands wyznaczył jako lektotyp tego gatunku okaz zielnikowy z The Hermann Herbarium (wolumin 3, strona 31), przechowywany w Muzeum Historii Naturalnej w Londynie.
Zmienność thumb|Glorioza wspaniała 'Lutea' Znanych jest wiele odmian uprawnych gloriozy wspaniałej. Niektóre z nich były w przeszłości podnoszone do rangi odrębnych gatunków. Najpopularniejszymi kultywarami są: G. superba 'Abyssinica' – o kwiatach żółtych i wydłużonych liściach (dawniej G. abyssinica A.Rich.), G. superba 'Carsonii' – o kwiatach czerwonawo-purpurowych z żółtymi brzegami, wyższa, często pozbawiona wąsów czepnych (dawniej G. carsonii Baker), G. superba 'Citrina' – o cytrynowo-żółtych kwiatach z karmazynowymi plamkami, G. superba 'Lutea' – o żółtych kwiatach (dawniej Gloriosa lutea auct.), G. superba 'Nana' – odmiana niskopienna, G.