thumb|240px|Tablica pamiątkowa na kamienicy przy ul. Złotej 3 w Lublinie thumb|240px|Grób Jana Riabinina na cmentarzu prawosławnym przy ulicy Lipowej w Lublinie Jan Riabinin (ur. 22 sierpnia 1878 w Lublinie, zm. 20 lipca 1942 tamże) – polski historyk i archiwista, badacz i popularyzator dziejów Lublina. W latach 1928–1938 kustosz Archiwum Państwowego w Lublinie. Członek Towarzystwa Przyjaciół Nauk w LublinieSłownik biograficzny miasta Lublina, Lublin 1993, s. 232–233..
Życiorys Naukę rozpoczął w rosyjskim gimnazjum w Lublinie, następnie z powodu stanu zdrowia (postępująca głuchota) przeniósł się do IV Gimnazjum w Moskwie. W roku 1901 rozpoczął studia historyczne na Uniwersytecie MoskiewskimT. Mincel, Riabinin Jan, [w:] Polski Słownik Biograficzny, T.31, z. 129, s. 265.. W latach 1904–1918 pracował w Archiwum Głównym Ministerstwa Spraw Zagranicznych w Moskwie, gdzie zajmował się m.in. porządkowaniem Archiwum Królestwa Polskiego, tj. akt władz Rzeczypospolitej wywiezionych z Warszawy w 1794 roku. W okresie wojny polsko-bolszewickiej pracował w Biurze Statystycznym w Mariupolu na Ukrainie. W roku 1921 na stałe wrócił do Polski. Pracował w Archiwum Państwowym w Kielcach (1921) oraz w Archiwum Państwowym w Lublinie (1921–1938).
Zmarł w Lublinie. Pochowany na Cmentarzu przy ul.