Josef „Sepp” Weiler (ur. 22 stycznia 1921 w Oberstdorfie, zm. 24 maja 1997 w Kempten) – niemiecki skoczek narciarski, który w latach 1937–1957 występował w reprezentacji III Rzeszy, a następnie Niemiec Zachodnich.
Życiorys Zadebiutował w reprezentacji swego państwa w 1937 na zawodach w Oslo, na skoczni Holmenkollen. W 1938 wziął już udział w zawodach rozgrywanych na mistrzostwach świata w narciarstwie klasycznym w Lahti, w których zajął 29. miejsce. Następne mistrzostwa świata, w których brał udział, były rozgrywane w 1941 w Cortinie d’Ampezzo. W 1946 Międzynarodowa Federacja Narciarska (FIS) unieważniła te mistrzostwa, na których Josef Weiler zajął 4. miejsce.
W czasie II wojny światowej służył w armii niemieckiej na terenie Związku Radzieckiego. Jednakże po jej zakończeniu kontynuował swoją karierę sportową.
W czasie pobytu na Węgrzech, mimo że w trakcie zawodów rozpoznał i uścisnął dłoń Stanisława Marusarza, który jako kurier AK pod zmienionym nazwiskiem ukrywał się w Budapeszcie, nie wydał go.
Po wojnie sportowcy niemieccy zostali wykluczeni z zawodów rozgrywanych za granicą.