Widać też wpływ I życiorysu autorstwa Tomasza z Celano jako źródła informacji, bez użycia dosłownego.
Kultura pisania w tamtym czasie nie wymagała przypisów czy odnośników, przez co zdarzają się powtórzenia słów i zdań pochodzących z różnych miejsc. Materiał jest opracowany według schematu Bonawentury, uwarunkowanego przez jego osobowość, kulturę teologiczną i cele, a więc i sytuację ówczesnego zakonu.
Struktura dzieła W prologu podana jest pochwała św. Franciszka i uwagi metodologiczne, jak powody napisania, styl i plan zawierający krótki opis treści piętnastu rozdziałów. Każdy z nich składa się ze wstępu z opisem rozdziału, treści i podsumowania w formie syntezy. Całość zamyka traktat o cudach mających miejsce po śmierci św. Franciszka. W wyraźny sposób widać trzy sekcje życiorysu: Nr sekcji Treść Zakres rozdziałów 1Chronologiczny opis życia Franciszka 1 – 42Tematyczny opis cnót Franciszka5 – 123Chronologiczny opis faktów od otrzymania stygmatów do kanonizacji Franciszka13 – 15
W dziele zauważalny jest entuzjazm autora rozważającego identyfikację Franciszka z Chrystusem.