200px|thumb|Herb Luziański według Gajla za Uruskim, Chrząńskim i Siebmacherem 200px|thumb|Herb z pieczęci z 1570 roku thumb|200px|page=23|Strona z Tablic odmian herbowych Chrząńskiego. Herb Luziański w rzędzie 3, kolumnie 2. Luziański (Luzyański, Lusian, Luzjański) – polski herb szlachecki, używany na Pomorzu.
Opis herbu Zachowały się przekazy o przynajmniej dwóch wariantach tego herbu. Opisy z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego:
Luziański (Luzjański, Luzyański, Lusien): W polu czerwonym dwie szczęki szczupaka srebrne zębami ku sobie i w dół. Klejnot: Na dwóch skrzydłach sępich, czerwonych, w lewo, samo godło. Labry: czerwone podbite srebrem.
Żabiński (Żabieński, Luzyański odmienny): W polu szczęki szczupaka w skos lewy zębami ku sobie i do góry. Barwy nieznane, klejnot nieznany.
Najwcześniejsze wzmianki Herb wymieniany przez Paprockiego, Okolskiego, Kojałowicza i Niesieckiego. Z autorów późniejszych wzmiankują go m.in. Juliusz Karol Ostrowski, Teodor Chrząński i Seweryn Uruski.