Prowadzi ona zwykle do znacznego wycofania z relacji społecznych.
Fobię społeczną leczy się terapią poznawczo-behawioralną oraz farmakologicznie, głównie lekami przeciwdepresyjnymi.
Objawy Fobia społeczna jest zaburzeniem niepsychotycznym.
W opisie fobii społecznej wyróżnia się zwykle zarówno komponent poznawczy (katastroficzne myśli dotyczące oceny przez innych), jak i somatyczny (objawy fizjologiczne lęku), emocjonalny (poczucie silnego napięcia i przerażenia) oraz behawioralny (tendencja do unikania sytuacji społecznych).
Człowiek dotknięty tym zaburzeniem może przypominać osobę z cechami nieśmiałości, jednak w wypadku fobii społecznej główną różnicą jest występowanie bardzo silnego unikania sytuacji społecznych oraz cierpienia spowodowanego wpływem zaburzenia na kontakt z innymi ludźmi. Osoby z fobią społeczną są zwykle mało towarzyskie i skryte, uskarżają się na brak tematów do rozmów oraz uważają się za osoby nieatrakcyjne. Niekiedy może występować u nich skłonność do nadużywania alkoholu lub innych substancji psychoaktywnych, które doraźnie zmniejszają odczucie lęku. Osoby dotknięte fobią społeczną bardzo często rezygnują z życia towarzyskiego, a czasem ograniczają wyjścia z domu do niezbędnego minimum, ponieważ poza najbliższymi krewnymi i znajomymi kontakty z innymi ludźmi wywołują u nich lęk.