Postać Judasza pojawia się również w niezachowanej greckiej Historii apokryficznej, spopularyzowanej przez Jakuba de Voragine w Złotej legendzie oraz w Arabskiej Ewangelii Dzieciństwa, Opowiadaniu Józefa z Arymatei, Księdze Zmartwychwstania Jezusa Chrystusa przez Bartłomieja Apostoła, Ewangelii Nikodema, Męczeństwie Piłata czy średniowiecznych Ewangelii Barnaby i 2 Apokalipsie Jana. Część z nich uznaje, że Judasz był żonaty.
Analiza różnorodnej literatury apokryficznej wskazuje, że nie istniała żadna wczesna, jednorodna legenda dotycząca postaci Judasza.
Przydomek Jeśli chodzi o genezę przydomku Iskariota, wysunięto trzy hipotezy: pochodzi od miejsca pochodzenia Judasza – miasta Kariot (południowa Judea – Joz 15,25); pogląd ten potwierdza fakt, że Judasz był też nazywany synem Szymona Iskarioty (J 13,26); wedle tej opinii byłby jedynym z Dwunastu, który nie pochodził z Galilei, związany jest ze słowem sicarius, co znaczyłoby, że Judasz był związany z sykariuszami, skrajnym odłamem zelotów (pogląd odrzucany lub przyjmowany za najbardziej prawdopodobny), pochodzi od aramejskiego słowa iszkarja (kłamca) – w myśl tej teorii został on nadany Judaszowi dopiero przez tradycję chrześcijańską.