Wariant ten występował też z trzema gwiazdami w miejsce jednej.
Żelaziński II (Selasinski): Jak I, ale wół stojący, księżyc w klejnocie okiem w prawo.
Żelaziński III (Selasinski): Na tarczy dzielonej w słup, w polu prawym, srebrnym, pół wołu czerwonego, wyskakującego, w polu lewym, błękitnym, półksiężyc złoty z twarzą (okiem w prawo), nad którym takaż gwiazda. Klejnot: nad hełmem bez korony godło z pola lewego. Labry: z prawej czerwone podbite srebrem, z lewej błękitne, podbite złotem.
Herb ten łączy godło właściwego herbu z klejnotem na jednej tarczy.
Najwcześniejsze wzmianki Herb nieznany polskiej heraldyce. Najstarszym przedstawieniem tego herbu jest rysunek na mapie Pomorza Lubinusa z 1618 (wariant Ia). Warianty I oraz Ib, II i III wymieniane przez Nowego Siebmachera. Wariant I wymienia ponadto Żernicki (nieco inne blazonowanie niż u Siebmachera) oraz Benno von Winckler (Die nationalitaten Pomerellens).