Jan Mikołajowicz Hajko, znany jako Hajka, Hayka herbu OgończykRodzina, herbarz szlachty polskie, t. V, Warszawa 1908, s. 92. (ur. ok. 1510, zm. ok. 1580Zmarł w 1576: Zmarł w 1577 według W 1577 r. Jan Hajko występuje jako pozwany przez sąsiada właściciel Zbirogów: W 1580 r. mianowano Bohdana Sapiehę jako następcę Hajki na dożywotnim urzędzie kasztelana brzeskiego.) – dworzanin królewski (1546), pisarz wielkoksiążęcy (1554), marszałek hospodarski, koniuszy grodzieński, dzierżawca oszmiański (1555, 1563) i uciański (1558), wilkiejski (1563), krasnosielski (1563), trąbski (1568–1575), kasztelan brzeski (1566–po 1577).
Był synem ziemianina brzeskiego Mikołaja Fedorowicza Hajki, który w 1527 r. otrzymał od króla Zygmunta Starego pięć niezasiedlonych wsi w powiecie wasiliskim.
Za panowania Zygmunta Augusta wielokrotnie posłował do Moskwy (1552, 1556, 1558 i 1559) w sprawie tytułu Iwana Groźnego i ułożenia pokojowych relacji z Rosją. Za pierwszym razem, wobec oporu przed uznaniem tytulatury carskiej, został nawet uwięziony, ale powrócił w 1553 roku.