Od jesieni 1995 roku, posiadał własny, dedykowany związek posiadaczy - Klub Graczy Super Nintendo, natomiast na przełomie lat 1997 i 1998 działalność rozpoczął Klub Nintendo, zrzeszający posiadaczy NESa, Game Boya, SNESa i Nintendo 64, którego członkowie mogli kupować gry wraz z 20% zniżką oraz wymieniać się pocztowo tytułami. Liczbę posiadaczy Super Nintendo w Polsce szacowano na 5 000 do 15 000 a Mega Drive na 40 000 do 80 000. Szerszą rozpoznawalność zaczął zyskiwać od końca lat 90., dzięki rozpowszechnieniu się emulatorów oraz fanowskich tłumaczeń gier.
Import gier Super Nintendo jak i Sega Mega Drive były konsolami posiadającymi blokadę regionalną uniemożliwiającą uruchamianie gier z innych regionów. Dodatkowo Europa obsługiwała telewizory z inną szybkością odświeżania w tzw. systemie PAL (50 Hz), natomiast Stany Zjednoczone i Japonia w systemie NTSC (60 Hz), przez co programiści musieli dostosowywać gry do lokalnych standardów. Aby obejść blokadę regionalną i grać w wiele tytułów dostępnych tylko w poszczególnych miejscach na świecie, powstały specjalne konwertery pozwalające na omijanie blokady.