Wykorzystano wydaną przez Ministerstwo Edukacji w 1937 roku broszurę zatytułowaną , wyjaśniającą specyfikę japońskiego cesarstwa, dogmaty shintō o boskości cesarza i takie wartości, jak: lojalność wobec cesarza, miłość synowska, patriotyzm, wyjątkowość narodu japońskiego i posłannictwo Japonii do zjednoczenia świata i jej roli pomostu pomiędzy Wschodem i Zachodem.
Przewodniczącymi Stowarzyszenia byli: Fumimaro Konoe (w latach 1940–1941), Hideki Tōjō (1941–1944), Kuniaki Koiso (1944–1945), Kantarō Suzuki (1945).
Galeria
Zobacz też Tōhōkai
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Partie i ugrupowania w Japonii Kategoria:Japonia w XX wieku Kategoria:Nacjonalizm japoński Kategoria:Ugrupowania monarchistyczne Kategoria:Skrajna prawica w Japonii