Bolesław Andrzej Waligóra (ur. 9 września 1898 w Krakowie, zm. 1 listopada 1940 w Londynie) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, twórca polskiej archiwistyki wojskowej.
Życiorys Urodził się 9 września 1898 roku w Krakowie, w rodzinie Franciszka, urzędnika Kasy Chorych w Rzeszowie, i Zofii z domu Stanek. Ukończył cztery klasy szkoły realnej w Krakowie.
14 sierpnia 1914 roku wstąpił do 3. kompanii Związku Strzeleckiego w Rzeszowie. 10 września tego roku został wcielony do 4. kompanii 2 pułku piechoty Legionów Polskich. W marcu 1915 roku został przeniesiony do 8. kompanii 4 pułku piechoty na stanowisko podoficera za frontem. Wraz ze swoim oddziałem brał udział we wszystkich walkach Legionów w Karpatach i na Wołyniu. 24 grudnia 1915 roku został mianowany sekcyjnym. Jesienią 1916 roku ukończył kurs instruktorów szturmowych w Baranowiczach, a następnie kurs oficerów piechoty w Zegrzu. 15 marca 1917 roku awansował na tytularnego plutonowego. We wrześniu 1917 roku, po kryzysie przysięgowym, został przeniesiony do cesarsko-królewskiego Pospolitego Ruszenia i przydzielony do Komendy Okręgu Uzupełnień Pospolitego Ruszenia Nr 16. W lutym 1918 roku został przeniesiony do c. k.