Wojciech Sławomir Smoczyński (ur. 12 marca 1945 w Głownie) – polski językoznawca (w zakresie językoznawstwa historyczno-porównawczego), bałtolog, slawista, indoeuropeista. Emerytowany profesor zwyczajny w Katedrze Językoznawstwa Ogólnego i Indoeuropejskiego (później Instytucie Językoznawstwa) Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Kariera naukowa W latach 1962–1967 studiował filologię słowiańską (pod kierunkiem Zdzisława Stiebera) oraz język litewski i gocki (pod kierunkiem Tamary Buch) na Uniwersytecie Warszawskim. Następnie odbył studia podyplomowe w zakresie językoznawstwa ogólnego i indoeuropejskiego na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie jego nauczycielami byli m.in. Jan Safarewicz, Jerzy Kuryłowicz, Adam Heinz, Tadeusz Pobożniak, Franciszek Sławski. W latach 1972–1975 badał gwarę litewską okolic Puńska. W 1977 doktoryzował się na Uniwersytecie Jagiellońskim, w 1986 tamże habilitował się. W 2000 otrzymał tytuł profesorski, a profesorem zwyczajnym został w 2002. Przebywał na stażach zagranicznych m.in.