15 lutego radziecka 11 i 53 Armia rozpoczęły ofensywę w celu przecięcia „korytarza ramuszewskiego”, a 34 Armia uderzyła na północny wschód od występu diemiańskiego. W obliczu silnego oporu wroga wojska radzieckie nie dotarły jednak do „korytarza ramuszewskiego” i nie uniemożliwiły Niemcom wykonania ich planu ewakuacyjnego. 22 marca Niemcy opuścili Diemiansk. Wprowadzenie do bitwy dwóch nowych armii radzieckich: 27 Armii na południe od Starej Russy i 1 Armii Uderzeniowej w pobliżu podstawy „korytarza ramuszewskiego” nie zmieniło sytuacji. 28 lutego ofensywa została zatrzymana nie osiągnąwszy głównych celów. 1 marca dowódca niemieckiej 16 Armii ogłosił zakończenie ewakuacji II Korpusu Armijnego z występu diemiańskiego. Skuteczne wycofanie wojsk z zagrożonego terenu pozwoliło niemieckiemu dowódcy znacznie wzmocnić obronę w regionie, co radykalnie zmieniło sytuację nie niekorzyść strony radzieckiej i podważyło cały początkowy plan operacji Polarna Gwiazda.
Niemniej jednak likwidacja występu diemiańskiego usunęła nawet teoretyczną możliwość rozwinięcia nowej, niemieckiej ofensywy w kierunku Moskwy.