Stefania Ustianowicz (Ustyanowicz), w zakonie siostra Maria Zofia od Serca Jezusowego, (ur. 12 marca 1875 Szczakowej, zm. 23 sierpnia 1944 w miejscowości Rusiłów pod Jazłowcem) – polska zakonnica ze Zgromadzenia Sióstr Niepokalanego Poczęcia NMP (niepokalanki).
Życiorys Była córką Szczepana Ustianowicza i Bronisławy Ustianowicz, z d. Ładyka. Jej ojciec był z pochodzenia Ukraińcem, wyznania greckokatolickiego, matka Polką, wyznania rzymskokatolickiego.
Był uczennicą zakładu wychowawczego-naukowego prowadzonego przez niepokalanki w Niżniowie, w 1894 zdała egzamin maturalny w Seminarium Nauczycielskim Żeńskim we Lwowie. Następnie pracowała jako nauczycielka w domach prywatnych. W 1899 wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Niepokalanego Poczęcia NMP (niepokalanek), w 1907 złożyła śluby wieczyste. Pracowała w placówce w Niżniowie, jako mistrzyni internatu i kierowniczka zakładu wychowawczego (1901-1909), od 1909 do 1920 jako przełożona klasztoru. W okresie I wojny światowej zorganizowała w klasztorze lazaret, za co w 1915 uhonorował ją austriacki Czerwony Krzyż. W 1922 otrzymała także dyplom Polskiego Czerwonego Krzyża