Z kolei kompania zwiadu straciła kilka pojazdów, co zmusiło ją do zajęcia pozycji na pobliskich wydmach. Gdy izraelskie Szoty dotarły na peryferie Al-Arisz napotkały opór obrońców. Egipcjanie strzelali z umocnionych pozycji na dachach budynków, blokując drogę czołgom i ciężarówkom gąsienicowym.
Kompania zwiadu walcząca z Egipcjanami w wąwozie Al-Dżaradi doniosła Gonenowi, że na miejscu znajdowały się silnie umocnione stanowiska bojowe, które skutecznie ostrzeliwały siły izraelskie. Około godziny 17 Izraelczycy w sile batalionu Pattonów przypuścili dwa ataki, jeden frontalny, a drugi flankujący od południa. Oba nie przyniosły skutku i wiązały się ze śmiercią dowódcy batalionu podpułkownika Ehuda Elada. Drugi atak przypuszczony godzinę później również nie przyniósł powodzenia Gonenowi. Pozycje Egipcjan stanowiły skuteczną zaporę dla reszty nacierających sił izraelskich ku Al-Arisz. Sytuacji nie polepszały przeciągające się walki o węzeł Rafah, które wiązały siły mogące pomóc w walkach o wąwóz. Po zmroku pojawiła się kompania Pattonów podpułkownika Mordechaja Awigata, która dzięki nawale artyleryjskiej przedarła się przez egipskie pozycje w wąwozie Al-Dżaradi. Do świtu piechota izraelska wyparła nieprzyjaciela z ostatnich pozycji w wąwozie, uzyskując w końcu wolną drogę do Al-Arisz. Straty izraelskie w walkach wyniosły 66 zabitych, 93 rannych i 28 czołgów.
Przypisy
Bibliografia
Al-Dżaradi