Benjamin Collins Brodie (ur. 9 czerwca 1783, zm. 21 października 1862) – angielski fizjolog i chirurg, pionier badań w dziedzinie chorób kości i stawów. Laureat Medalu Copleya.
Życiorys Brodie urodził się w Winterslow, w harabstwie Wiltshire. Wczesną edukację pobierał u swego ojca; a gdy zdecydował się zawodowo zajmować medycyną, udał się w 1801 roku do Londynu, gdzie uczestniczył w wykładach Johna Abernethy i studiował na Charterhouse School. Dwa lata później został uczniem sir Everarda Home w St George’s Hospital. W 1808 został asystentem chirurga w tej instytucji, w której pracował ponad trzydzieści lat. W 1810 roku został wybrany członkiem Towarzystwa Królewskiego w Londynie, w ramach którego, w ciągu następnych czterech lub pięciu lat, opracował kilka prac opisujących nowatorskie badania z fizjologii. W 1834 roku został wybrany zagranicznym członkiem Królewskiej Szwedzkiej Akademii Nauk.
W 1816 ożenił się z Anne Sellon, córką wybitnego prawnika, z którą miał kilkoro dzieci (wieku dorosłego dożyło troje z nich).