Wśród kolejnych postulatów znalazły się: niewysyłanie młodzieży kozackiej do Rzeszy na roboty przymusowe, odwołanie komisarzy gospodarczych, wysyłanie do Rzeszy produktów gospodarczych na podstawie wzajemnych umów i pozostawienie na ziemiach kozackich stad koni. W odpowiedzi na deklarację Niemcy powołali w Berlinie przy Ministerstwie Rzeszy do Spraw Okupowanych Terytoriów Wschodnich Kozacki Zarząd Donu, Kubania i Tereku (tzw. Kosaken-Leitstelle).
W tym czasie Niemcy dali Sztabowi Atamana Marszowego zgodę na formowanie pułków kozackich. W rezultacie utworzono 1 Siniegorski Atamański Pułk Kozacki, liczący ok. 1260 żołnierzy, na czele których stał starszina wojskowy Żurawliow, 1 Doński Pułk Kozacki pod dowództwem płk. S.W. Pawłowa i 300-osobowy 2 Doński Pułk Kozacki esauła Timofieja I. Domanowa. Ponadto istniał jeszcze pułk konny bez numeru esauła A.W. Szumkowa i batalion płastuński. Kozackie oddziały wojskowe wzięły aktywny udział wespół z Niemcami w obronie ziem kozackich nad Donem przed nacierającą Armią Czerwoną, ponosząc ciężkie straty. Zmuszone do odwrotu na zachód na pocz.