12 maja 1944 r. w pierwszych godzinach bitwy o Monte Cassino oraz 19 kwietnia 1945 r. nad rzeką Gaiana k. Bolonii. Po zakończeniu działań wojennych Korpus stacjonował we Włoszech do 1946 r., po czym przeniesiony został do Wielkiej Brytanii. Po rozwiązaniu Polskich Sił Zbrojnych, wstąpił do Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia. Do Polski W. Jezierski powrócił w listopadzie 1947. Zamieszkał razem z dziećmi w Kuślinie k. Nowego Tomyśla, gdzie pracował w gospodarstwie swojego krewnego, a następnie w spółdzielni rolniczej. W 1954 r. związał się z poznańską Spółdzielnią Spożywców, w której pracował początkowo jako ajent i kierownik sklepu, a od 1960 r. kierował kolejno dwoma jej klubami. W latach 60. i 70., korzystając ze sprzyjających w tym okresie warunków politycznych, zaangażował się bardzo w działalność społeczną na polu patriotyczno-wychowawczym. W klubach, jednostkach wojskowych i szkołach spotykał się z młodzieżą dzieląc się wspomnieniami i prowadząc prelekcje poświęcone dziejom Wojska Polskiego w czasie wojny. Szczególnie cieszyła go praca wśród uczniów Szkoły Podstawowej nr 25, która w 1972 r. obrała imię Bohaterów Monte Cassino. Za swoją działalność społeczną był wielokrotnie nagradzany i wyróżniany. Zmarł po ciężkiej chorobie 18 listopada 1975 r. Pochowany 21 listopada 1975 r.