Chrześcijaństwo i pojęcie postępu () – dzieło filozoficzne Emmanuela Mouniera z 1968 r., w którym podejmuje on problematykę religijną, eschatologiczną, historiozoficzną oraz społeczną.
Optymistyczna eschatologia Mouniera Wstępem do rozważań ma być interpretacja Apokalipsy Świętego Jana, a także wiele innych fragmentów Pisma Świętego, ujmujących problem postępu ludzkiego w kontekście eschatologicznym. Mounier uważa, że chrześcijaństwo w Apokalipsie daje zarys rozumienia historii w ramach pewnej wskazówki, mającej przezwyciężyć katastrofizm (który jest całkowicie obcy Francuzowi): Wskazówka ta prowadzi więc raczej ku idei ciągłego, choć powikłanego, dwuznacznego i spornego rozwoju duchowego niż ku idei stopniowego upadku Historii pod ciężarem przekleństwaEmmanuel Mounier: "Chrześcijaństwo i pojęcie postępu" wyd. 1968, s. 26. Działanie Szatana w ostatnich dniach trwania świata rozumiane jest jako konwulsyjny nawrót, ograniczony w czasie i ostro odcinający się od poprzedniego okresu. Myśliciel przywołuje również jeden z listów świętego Piotra, w którym apostoł stwierdza, że dla Boga tysiąc lat jest jak jeden dzień. Spekuluje metafizycznie, że Wszechświat od całej historii człowieka jest o wiele większy, a czas wiąże się z miliardami lat (a nie z tysiącami lat ludzkiej historii).