Generał-gubernator Syberii Zachodniej Weljaminow, znajomy jego ojca, zatrzymał go w Tobolsku, gdzie objął kapelmistrzostwo tamtejszej orkiestry. W 1839 roku jako szef orkiestry przeniesiony do Omska. Prawdopodobnie bezpodstawnie oskarżony o związki z tzw. spiskiem omskim. Z braku dowodów wyłączony ze śledztwa. W 1840 roku uzyskał Najwyższą Nagrodę na powrót do Królestwa Polskiego.
W 1840 roku objął podobno zarząd warzelni soli w Ciechocinku. W latach 1846–1855 był sekretarzem prezydialnym Dyrekcji Ubezpieczeń w Warszawie, członek Rady Opiekuńczej Instytutu Moralnie Zaniedbanych Dzieci. W 1857 roku powołany na sędziego do specjalnych poruczeń Komisji Rządowej Sprawiedliwości.
Skomponował Requiem, pieśni ukraińskie, był autorem przeróbek dzieł Ludwiga van Beethovena. Autor jednoaktowych wodewilów Udacznyj wystrieł ili Gussar uczitiel (1836) i Sybirskij dzień (1837).
Bibliografia
Wiktoria Śliwowska, Zesłańcy polscy w Imperium Rosyjskim w pierwszej połowie XIX wieku, Warszawa 1998
Linki zewnętrzne Twórczość Konstantego Wolickiego w bibliotece Polona