thumb|Województwo w latach 1946–1950 Województwo wrocławskie (początkowo, tuż po II wojnie światowej, nazywane też nieoficjalnie województwem dolnośląskimOkólnik nr 11 Prezesa Rady Ministrów z dnia 9 maja 1949 r. w sprawie nazw Województw ().) – województwo ze stolicą we Wrocławiu, jedno z siedemnastu istniejących do reformy administracyjnej w 1975, ze stolicą we Wrocławiu.
W roku 1945 tymczasową siedzibą władz wojewódzkich była przez krótki czas Trzebnica, a potem Legnica (wówczas nazwę tę pisano także Lignica). Według danych z 1950 blisko 40% ówczesnych mieszkańców stanowili Polacy z Kresów WschodnichAtlas historyczny Polski, Polskie Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, Warszawa-Wrocław 1985, tabl. 53., .Stanisław Rospond, Polszczyzna Śląska, 1970, s. 160..
W latach 1946–1950 woj. wrocławskie graniczyło z województwami: poznańskim i śląskim oraz z Czechosłowacją i NRD.
6 lipca 1950 z północnej części województwa (powiaty: głogowski, kożuchowski – przemianowany później na nowosolski, szprotawski, żarski, żagański) utworzono województwo zielonogórskieAtlas historyczny Polski, Polskie Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, Warszawa-Wrocław 1985, tabl. 53, .Stanisław Rospond, Polszczyzna Śląska, 1970, s. 160..